Önemliydi.
Değerliydi.
Üstündü.
Baş tacıydı.
Tanrıçaydı.
Anaydı.
Kadındı.

Peki, ne oldu da kadın ezildi, sömürüldü, yok sayıldı, aşağılandı. Piyasa gazetelerinin arka sayfalarını yarı çıplak süsledi. Son model arabaların önünde çıplak pozlar verdi. Töre cinayetlerine kurban gitti. Namus belasına bedeni paramparça edildi. Alınıp satıldı. Erkeklerin beli bir ücret karşılığında bedenlerine sahip oldukları bir meta haline geldi. Tecavüze uğradı. Şiddete maruz kaldı.

Ne yazık ki ülkemiz insanların gönül rahatlığıyla yaşadığı bir ülke değil. Milyonlarca işsiz insana her gün binlercesi ekleniyor. Aydınlar güpegündüz sokak ortasında arkalarından vuruluyor. Doğal alanlar tahrip ediliyor. Siyanürle altın aranıyor. Polis gözetiminde insanlar can veriyor. ssgs gibi ağır yasalar çıkartılıyor Yani anlayacağınız ülkemiz bazılarının söylediklerinin aksine pek de öyle muasır medeniyetler seviyesine çıkmış bir ülke değil.

Tüm bu gerçekliklere paralel olarak ülkemizde kadınlar da mutlu değiller. Polis kıyafeti giymiş birkaç kişi tarafından kaçırılıp tecavüze uğruyorlar mesela Türkiye’de. Hem de bu olayı görenler polise olan korkularından seslerini bile çıkaramıyorlar. Kadına ne oldu da böyle değersizleşti. Silikleşti ve bir meta haline getirildi. Kadını bu hale getiren de ne? Bazı feministlerin dedikleri gibi erkekler mi yoksa erkeği de kadını da silikleştiren ezen sömüren kapitalist sistemin ta kendisi mi? Bu can alıcı soruna en doğru yerinden yaklaşmak zorundayız. Erkek egemen yönetim zihniyeti yani ataerkillik özel mülkiyetten bağımsız düşünülmez. Tarihin ilk büyük medeniyetlerinden biri olan Sümerler birçok buluşa mimarlık ettiler. Toprağı sürmeye yarayan sabanı da onlar buldular. İcat ettikleri bu yeni aletle öküzü bütünleştirdiler ve topraktan daha fazla verim elde ettiler. Daha çok verim, daha çok üretim ve mal fazlası demekti. Bu mal fazlasına ve bu üretim araçlarına sahip olanlar bir avuç erkekten ibaretti elbette. Daha çok kalabalıkları temsil eden kadın ve erkekler bu bir avuç erkek tarafından sömürülüyordu. Şimdi iki binli yıllarda yaşıyoruz fakat insanlığın kaderi halen değişmedi. İşçiler, köylüler, memurlar, öğrenciler, kadınlar yine üterim araçlarına yani fabrikalara, tarlalara, bağlara bahçelere, televizyon kanallarına, sahip olan bir avuç zengin tarafından yine sömürülmekte. Kadın da sömürülmekte.

Emekçi kadınlar mücadele ederlerken gerçek düşmanların erkekler olmadıklarını bilmelidirler. Asıl düşman erkeği de kadını da sömüren kapitalizmin ve onlara hiçbir hak tanımayan feodalizmin ta kendisidir. Emekçi kadınlar buna dikkat etmek zorunda. Evet, ülkemizde kadınlar cinsiyetçi bir ayrıma da maruz kalıyorlar. Tecavüze uğruyorlar. Alınıp satılıyorlar. Öldürülüyorlar. Ve bunları da bizzat aynı sistem tarafından sömürülen başka bir taraf, erkekler yapıyorlar. Emekçi kadınların mücadelesi bu yüzden hem cinsiyet ayrımcılığına hem de özel mülkiyete yönelik olmalıdır. Sonuç olarak şöyle belirmeliyiz ki kadın esaretten kurtulmadan ne erkek özgürleşir ne de toplum. Kadınların haklı mücadelesini öncelikle onlar kadar sömürülen erkekler anlamak zorundadır. Karısını döven bir erkek asla mutlu bir erkek değildir. Kadınlara karşı yapılan ayrımcılığa baskıya şovenizme tecavüzlere karşı sessiz kalmayalım ve sesimizi yükseltelim

Kahrolsun kadını cinsel bir meta haline getiren gerici, cinsiyet ayrımcı, paracı, değerci sistem. Yaşasın tüm emekçi direnen kadınların kurtuluş mücadelesi.

Öncelikle bu yazının kaynağı nedir öğrenmek isterim yada size mi ait? Yazının tümüne bakınca bir çok doğru noktası olmakla beraber içinde çelişkileride barındıran bir yazı ve temel yakındığı noktası yok bu yüzden nitelik bakımından zayıf. Bu eksik noktaları alıntı yapıyorum;


Burada kadının ezilmişliğinde kapitalizm görülüyor bir tarafında erkek görülüyor açıkcası net olarak bir şey ifade edilmiyor ve bu yüzden kafa karışıklığı yaratabilecek bir durum oluşuyor. Kadınların ezilme durumunu salt kapitalizmden ibaret görmek bu sorunu ne kadar basit algıladığımızı gösterir yada salt erkekten ibaret algılamak aynı derecedir. Kapitalizm genel olarak kadın ve erkeği ayırt etmeksizin sömüren bir sistemdir, bu işin ekonomik boyutunu oluşturmakta, ama bu ekonomik sorunlardan kaynaklı kadının bedenini ticarileştirmek zorunda kaldığı boyutu da ekonomik eşitsizlik-sömürü ile bağıntı kurulabilir. Kapitalizm öncesi sınıflar toplumunda yine bu sorun kendisini göstermektedir, peki ekonomik sorunların yanında, yazıda da geçen cinsel istismar sorunu salt kapitalizm ile açıklıyabilirmiyiz ? Bu sorun bir erkek sorunu değilmidir ? Kadın üzerinde uygulanan şiddet, tecavüz, cinsel ezici boyutundan kaynaklı değilmidir ? Tabi burada bunları söylerken bir düşman bulmak anlamında bir tarz yanlış olacaktır, kapitalizm emekçi halkların ortak sorunu olarak kabul edelim ve düşman olarak tariflendirelim, kapitalizmi değiştirmek değil devirmek amacını kendimizde görelim. Ancak erkeğin bu sorunda can yakıcı bir rol oynamasında, düşman olarak görmek aynı derece bir doğrumudur? Bence değildir eyer ki bu yapılırsa işte o zaman feminst amaçlar ortaya çıkar, erk bilincin yıkımı ile erkeği yıkmayı aynı algılamamak gerekiyor, erkeği değiştirmek ve erkeğin kendisini sorgulamasının kouşularını yaratmaktır asıl sorun. (tabi bunu sadece kadının görevi olarak da görmemek gerekiyor) Yazıda eksik olarak bu sorunda erkeğin rolüne gereğinden az değinilmesidir, çünkü bu sorunun ortaya çıkış noktası tarihseldir yani kadın-erkek eşitsizliği ekonomik eşitsizlikler önceside cinsel boyutunu da görmemekten kaynaklı. Bu yüzdendir ki kadın sorunu ve mücadelesi kapitalizm sonrası devam edeceği komünizme kadar süreceğinin gerçekliğide buradan kaynaklıdır.

Bu yazı 8 mart 2010 Dünya Emekçi Kadınlar Günü için yayınlanan bir yazıydı.Beğenip kendime ayırdığım notlarıma kattığım ama kaynağını hatırlamıyorum.Uyarın ve duyarlılığın için teşekkür ederim Şoreşvan Arkadaşım...